Kategoria:

Zapotrzebowanie kaloryczne. Jak obliczyć?

Zapotrzebowanie kaloryczne

Żeby obliczyć dzienne zapotrzebowanie kaloryczne naszego organizmu, musimy skorzystać w poniższych wyliczeń.

Dla kobiet: w wieku 18-30 lat (14,818 x masa ciała) + 486,6
Dla mężczyzn: w wieku 18-30 (15,057 x masa ciała) + 692,2

Następnie, musicie określić swoją aktywność fizyczną (czynnik PAL):

  • 1,2 – 1,3 –> dla pacjenta chorego leżącego w łóżku
  • 1,4–> dla niskiej aktywności fizycznej
  • 1,6 –>dla umiarkowanej aktywności fizycznej
  • 1,75–> aktywny tryb życia
  • 2–> bardzo aktywny tryb życia
  • 2,2-2,4–> wyczynowe uprawianie sportu

Teraz wystarczy pomnożyć wynik pierwszy i drugi, aby otrzymać całkowitą przemianę materii
–> CPM = PPM x PAL

Kaloryczność posiłków
W świetle najnowszych badań najkorzystniejsze jest rozłożenie ogólnej wartości energetycznej dziennego pożywienia na 5 posiłków (I śniadanie zawierające 25% wartości energetycznej całodobowej, II śniadanie – 10%, obiad – 30%, podwieczorek – 15% i kolację – 20%).
W 4-posiłkowym rozkładzie: I śniadanie stanowi 25–30% ogólnej ilości energii dziennej racji pokarmowej, II śniadanie – 10%, obiad – 40%, a kolacja – 20–25%.
Jedzenie drugiego śniadania jest zalecane szczególnie u tych osób, u których przerwa między pierwszym śniadaniem a obiadem trwa dłużej niż 5–6 godzin. Zbyt długie przerwy pomiędzy posiłkami powodują zmniejszenie koncentracji uwagi, ociężałość, zmęczenie oraz osłabienie. W miarę możliwości jadać należy zawsze w tych samych godzinach, co gwarantuje utrzymanie określonego rytmu fizjologicznego czynności układu pokarmowego.

Dlaczego śniadanie jest tak ważne?
Jest to pierwszy posiłek, po czasie, który oznacza dla organizmu wypoczynek i regenerację, ale też głodzenie – nowa porcja energii i składników odżywczych. Ilość i jakość śniadania decyduje o wydolności psychofizycznej organizmu przez pierwsza część dnia, tj. o możliwości podejmowania wysiłku fizycznego i umysłowego. Ma to szczególne znaczenie u osób, które prowadzą aktywny dzień, bo mają zwiększone potrzeby.
Opuszczanie śniadania obniża funkcje układu nerwowego. Prowadzi do pogorszenia nastroju, osłabienia organizmu i może wywołać stan przewlekłego zmęczenia.

Opuszczanie śniadania zwiększa ryzyko zaburzeń metabolicznych. Dotyczy to wskaźników stężenia glukozy i insuliny we krwi i profilu lipidowego. Są to uznane czynniki ryzyka chorób sercowo – naczyniowych, cukrzycy, zespołu metabolicznego dlatego ich zwiększenie ma bezpośredni wpływ na zwiększenie ryzyka wystąpienia tych chorób.